Selecteer een pagina

Honderduizendhard naar de M van mamma,
langs verdrietige bomen,
doe ’s normaal,
vurrukkulluk!

Een pardonnetje van paarse thee,
platte pasta als diner,
en altijd de mammadrinkens,
wat een geluk!

De weg van het Máxima naar huis ging meestal via de Utrechtse noordring. Lester had al vrij snel ontdekt dat langs die weg de M van mamma stond, vlak voor je de A2 op gaat. Toen Lester als peuter interesse kreeg in letters en het ABC-liedje leerde zingen, herkende hij op een dag de M in de goudgele bogen die overal langs de weg staan. ‘Goed zo Lester’, zei ik destijds, ‘dat is de M van mamma.’ Tot Lesters peuterverbazing kwamen we de M van mamma best vaak tegen. Zelfs toen hij eenmaal begreep dat het eigenlijk niet echt de M van mamma was, bleef die gouden M toch mamma’s M. En dus namen we de afslag naar het industriegebied van Maarssen voor die goudgele patatjes.

Op diezelfde route kwamen we ook altijd verdrietige bomen tegen. Ooit vroeg hij mij toen hij zo’n boom zag wat voor boom dat was. Ik vertelde dat dat een treurwilg is en dat die boom zo genoemd wordt omdat de takken zo treurig naar beneden hangen. Ik legde uit dat treurig een ander woord is voor verdrietig en daarmee was de verdrietige boom een feit.

Eenmaal thuis moest er een groot glas limonade met een rietje ingeschonken worden, want bij de M van mamma houden ze van zoute patatjes. Het binnentanken van die 300cc limonade leidde uiteraard tot een flinke boer, waarop Lester dan vrolijk uitriep: ‘Oeps, dat was een pardonnetje!’

Als de tijd, het weer en het energieniveau meezaten, gingen we naar de speeltuin bij school. Lester was namelijk gek op de grote schommels. Meneer ging dan zitten of liggen en pappa en mamma waren het duwvee. ‘Hoger mamma!’ klonk het vervolgens. ‘Nog hoger!’ Tot onze eigenwijze kleuter de grote getallen voorbij had horen komen. Toen werd het ‘Je moet honderdduizendhoog pappa! Nee, een miljoenhoog, nee triljoenhoog!’

Tegen etenstijd gingen we weer naar huis. Soms maakte ik dan thee voor ons, After Dinner thee van Pukka die Lester als baby al dronk. Vanwege het paarse doosje noemde Lester het stelselmatig paarse thee. Kort na zijn dood veranderde Pukka tot onze schrik het paarse doosje in een donkerrood doosje. Het laatste paarse doosje dat ik leeg maakte, hebben we bewaard bij Lesters spulletjes.

Na de thee was het tijd om te koken. Lester kokkerelde vaak mee in het speelgoedkeukentje dat aan de kopse kant van ons kookeiland stond. Meestal kookte hij soep, rijkelijk gevuld met van alles en nog wat. ‘Dit wordt echt vurrukkulluk!‘ zei hij dan.

Naast patatjes hield Lester ook erg van pasta, zoals zoveel kinderen. In die tijd kochten we geregeld de verse pasta van AH. Lesters favoriet was de ravioli met 5 kazen. Zodra hij het bakje zag, vroeg hij: ‘Eten we platte pasta mamma? Joehoe, daar ben ik gek op!’

Tijd voor een potje stoeien na het eten, met pappa, op de bank. Kussens door de lucht, Lester op zijn kop, pappa er bovenop. Slangen, leeuwen en dino’s erbij, klaar voor een gek verhaal. Maar hoewel Lester altijd alles bij elkaar verzon, mocht pappa het nooit te gek maken. Als hij het te bont maakte, kreeg hij steevast de berisping: ‘Pappa, doe ’s normaal!

Aan het eind van de dag bracht ik hem altijd naar bed. Want door alle omstandigheden ging Lester nog steeds met een slaapmutsje slapen. Het was zijn veilige haven, ook als hij pijn had, of verdriet. Dan nestelde hij zich met zijn 1.20 meter tegen mij aan, op zoek naar de mammadrinkens. Soms was een hand in mijn decolleté genoeg, soms wilde hij echt een slokje. Een paar dagen voor zijn dood, toen hij echt niks meer binnen kon houden, stopte hij met mammadrinken. En na zijn allerlaatste wakkere moment, keerde hij bij het slapen gaan de mammadrinkens de rug toe. Zo nam hij afstand van zijn veilige haven bij mij om een nieuwe te kunnen vinden.

3 Reacties

  1. ♥️

    Antwoord
  2. 💚

    Antwoord
  3. 💜

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Hoe het begon

Drie jaar oud was Lester, bijna vier. Ik haalde hem aan het eind van de dag op uit de speeltuin waar hij met het kinderdagverblijf was en hij klaagde over pijn in zijn benen. Wel liep hij dapper mee naar huis en ik dacht dat hij misschien spierpijn had. Maar het...

De foto

"Mag ik een foto van je maken?" vroeg ik. "Ja hoor mamma," en Lester nam een pose aan. Het resultaat was deze foto, een foto die ik bijna drie jaar geleden maakte. Een paar dagen geleden bood mijn iphone mij deze foto aan tussen mijn 'featured photos', een wisselende...

Steeds meer

Er zijn... Steeds meer dansjesdie jij nooit hebt gedanst.Steeds meer nummersdie jij nooit hebt gehoord.Steeds meer filmsdie jij nooit hebt gekeken. Steeds meer puzzelsdie jij nooit hebt gemaakt.Steeds meer boekjesdie jij nooit hebt gelezen.Steeds meer speelfigurendie...

Choose your battles!

11 mei 2017 - Vandaag slaapt niemand thuis. Lesters broertje krijgt een slaaponderzoek, waarvoor hij met pappa een nachtje in de VU moet blijven. Dat staat al een tijdje gepland en moet wat ons betreft gewoon doorgaan, zodat zijn behandeling geen vertraging oploopt....

Gijsje Eigenwijsje

Ken je Gijs, liefje? Hij kreeg gemene kankercellen in zijn hoofd toen hij acht jaar was. Dat was een paar jaar voor jij geboren werd. De dokters hebben toen meteen al aan zijn pappa en mamma moeten vertellen dat ze Gijs niet beter konden maken. En dus gingen zij met...

Gouden hart

Laatst zette ik voor je broertje de video aan die Stichting Living Memories van ons heeft gemaakt. Zij maakten die video in februari 2019, toen jij je meestal best goed voelde, maar wij al wisten dat je niet meer beter zou worden. Op de dag van de opnames was je op en...

Dat zijn mijn kinderen, mamma.

Dag mijn liefje, Je hebt het vast zelf wel al gezien, dat je broertje afgelopen week is begonnen op jouw school. Het is alleen nog om te wennen, dus ik heb hem elke dag na een uurtje ongeveer weer opgehaald. Maar toch, ons kleine schatje loopt nu rond in jouw school,...

Dit is een veilige plek

Het is er werkelijk prachtig. Mooi groen, hoge bomen, een oude kapel, veel karakter. Een jaar geleden vandaag maakten pappa en mamma er een wandeling. Ik kende de plek nog van een wandeling die ik er een jaar of veertien eerder had gemaakt. Met jou zijn we er vaak...

Ode aan de stagiaires

Het hoogtepunt van de week Daar kan geen twijfel over bestaan Het moment waar Lester zo naar uitkeek Hij kon niet wachten tot de bel zou gaan Beter dan we ooit hadden verwacht Dit Markant-stage-initiatief Zoals het klikte met hen beide Marit heel stoer, Nina zo zacht...

Isolatie

Dag lieve kleine prins, De wereld staat op zijn kop. Niet alleen onze wereld, dé wereld, die van iedereen. Waar wij eerder met ons gezinnetje in de ban waren van jouw gemene kankercellen, is nu de hele wereld in de ban van het coronavirus. Best veel mensen worden er...